Rodzaje zawodów

Skoki narciarskie na igrzyskach olimpijskich

Skoki narciarskie na zimowych igrzyskach olimpijskich zadebiutowały w 1924, czyli już podczas pierwszych igrzysk. Dyscyplina ta obejmuje zawody indywidualne na dużej i normalnej skoczni oraz konkurs drużynowy na skoczni dużej.

Najwięcej medali w zawodach indywidualnych, po cztery, zdobyło trzech skoczków: Simon Ammann, który czterokrotnie został mistrzem olimpijskim, Matti Nykänen, mający w dorobku indywidualnie trzy złote medale i jeden srebrny oraz Adam Małysz (trzy srebrne medale i jeden brązowy). Trzech zawodników zdobyło indywidualnie złoty medal dwukrotnie w trakcie jednych igrzysk. Pierwszym z nich był Matti Nykänen w 1988, drugim Simon Ammann w 2002 i 2010, a trzecim Kamil Stoch w 2014.

Mistrzostwa świata

Rozgrywane co 2 lata, w lata nieparzyste, w ramach mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym. Obejmują zawody indywidualne na skoczniach dużej i normalnej oraz zawody drużynowe na skoczni dużej. W latach 2001, 2005 i 2011 rozegrano także konkurs drużynowy na skoczni normalnej, a w 2013 na tej wielkości obiekcie po raz pierwszy odbył się drużynowy konkurs mieszany.

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

Rozgrywane co 2 lata, w lata parzyste. Obejmują zawody indywidualne i drużynowe na skoczni mamuciej.

Puchar Świata

Rozgrywany corocznie w okresie od listopada do marca (ok. 30 konkursów). Żeby uzyskać możliwość startu w Pucharze Świata, skoczek musi najpierw zdobyć punkty w Pucharze Kontynentalnym. W ramach Pucharu Świata organizowane są następujące imprezy:

 

Turniej Czterech Skoczni – rozgrywany od 1953, jeszcze przed rozpoczęciem organizowania Pucharu Świata. Rozgrywany jest na przełomie grudnia i stycznia. Obejmuje cztery konkursy skoków (na skoczniach w Oberstdorfie, Garmisch-Partenkirchen, Innsbrucku i Bischofshofen)

Turniej Nordycki – rozgrywany w latach 1997–2010 na początku marca w krajach skandynawskich (Lahti, Kuopio, Lillehammer, Oslo, początkowo także Falun)

FIS Team Tour – rozgrywany w lutym lub na przełomie stycznia i lutego. Obejmuje pięć konkursów skoków – trzy indywidualne i dwa drużynowe na niemieckich skoczniach (Willingen, Klingenthal, Oberstdorf)

Puchar Świata w lotach narciarskich

Letnie Grand Prix

Letnie Grand Prix to najważniejszy cykl zawodów letnich, organizowany corocznie w okresie od lipca do października. Zawody odbywają się na skoczniach pokrytych sztuczną nawierzchnią (tradycyjnie nazywaną igelitem).

 

W latach 2006–2010 w ramach LGP rozgrywany był Turniej Czterech Narodów. Obejmował on cztery konkursy skoków (na skoczniach w Hinterzarten, Courchevel, Pragelato[g], oraz Einsiedeln).

W 2011 w ramach LGP rozegrany został Lotos Poland Tour na trzech polskich skoczniach.

Puchar Kontynentalny

"Zaplecze” Pucharu Świata i Letniego Grand Prix, rozgrywane w tym samym czasie i na takich samych zasadach. Rozgrywany jest puchar letni i zimowy z oddzielnymi klasyfikacjami generalnymi. Żeby uzyskać możliwość startu w Pucharze Kontynentalnym, skoczek musi najpierw zdobyć punkty w Pucharze FIS. Pierwszy Puchar Kontynentalny został zorganizowany w sezonie 1991/1992.

 

Puchar FIS

 Osobny artykuł: FIS Cup w skokach narciarskich.

FIS Cup to „trzecia liga” skoków narciarskich, stworzona głównie dla młodych zawodników. Jest przepustką do Pucharu Kontynentalnego i Pucharu Świata. Pierwszy Puchar FIS odbył się w sezonie 2005/2006.

 

Osobny artykuł: Skoki narciarskie na zimowej uniwersjadzie.

 

Skoki narciarskie są częścią Zimowej Uniwersjady od początku jej rozgrywania czyli od 1960 (nie odbyły się jedynie w 1975). Początkowo rozgrywano jeden konkurs – mężczyzn, na skoczni normalnej. W 1987 do programu dołączono skoki mężczyzn na skoczni dużej (nie rozegrano w 1989 i 1995) oraz konkurs drużynowy mężczyzn (nie rozegrano w 1993). Od 2005 rozgrywany jest też konkurs kobiet na skoczni normalnej.